सावलीत क्षणाच्या एका
स्वप्न माझे भुलून गेले
त्या सावलीच्या आड लपुनी
मीच माझे अस्तित्व विसरले
काळ नव्हता वेळ नव्हता
होती फक्त थंड सावली
हाच एक आधार जन्माचा
हेच समजून बसले
होते विश्व तिचेही
कधीच समजले नाही
निसर्गाच्या किंयेभोवती
प्रीत माझी भरकटली
रूप माझे लक्ख प्रकाशी
उबवित मजला होते
आसवांच्या त्या शब्दांना
जगन शिकवीत होते
जीवनाच्या त्या उदाहरणाला सोद्वयचेच होते
सुटणे सोपे नव्हते
तरी सूत्र शोधत होते ...
रुपाली गणेश आगवणे
स्वप्न माझे भुलून गेले
त्या सावलीच्या आड लपुनी
मीच माझे अस्तित्व विसरले
काळ नव्हता वेळ नव्हता
होती फक्त थंड सावली
हाच एक आधार जन्माचा
हेच समजून बसले
होते विश्व तिचेही
कधीच समजले नाही
निसर्गाच्या किंयेभोवती
प्रीत माझी भरकटली
रूप माझे लक्ख प्रकाशी
उबवित मजला होते
आसवांच्या त्या शब्दांना
जगन शिकवीत होते
जीवनाच्या त्या उदाहरणाला सोद्वयचेच होते
सुटणे सोपे नव्हते
तरी सूत्र शोधत होते ...
रुपाली गणेश आगवणे